Punjabi PSSSB Practice 27

ਪੋਸ਼ਣ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ, ਪੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਭੋਜਨ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਸਪਲਾਈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬੋਹਾਈਡ੍ਰੇਟ, ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਚਰਬੀ, ਵਿਟਾਮਿਨ, ਖਣਿਜ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਾਰਬੋਹਾਈਡ੍ਰੇਟ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉਰਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਅਨਾਜ, ਦਾਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ੀਆਂ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦਾਲਾਂ, ਦੁੱਧ, ਅੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਰਬੀਆਂ ਉਰਜਾ ਦਾ ਸੰਚਿਤ ਸਰੋਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ, ਡੀ, ਈ, ਕੇ ਦੇ ਅਵਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਟਾਮਿਨ ਅਤੇ ਖਣਿਜ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਈ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਰੋਗ-ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਧਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਚਣ, ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਤੁਲਿਤ ਆਹਾਰ ਹਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬੱਚਿਆਂ, ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ ਇਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਆਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਘਾਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੂਨ ਦੀ ਕਮੀ (ਅਨੀਮੀਆ), ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ (ਰਿਕਟਸ, ਆਸਟਿਓਪੋਰੋਸਿਸ), ਵਜ਼ਨ ਘਟਣਾ ਜਾਂ ਵੱਧਣਾ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਕਮੀ। ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੰਤੁਲਿਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਖੁਰਾਕ ਖਾਵਾਂ, ਨਿਯਮਿਤ ਵਿਆਯਾਮ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯਾਪਤ ਪਾਣੀ ਪੀਏਂ ਤਾਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਬਲਕਿ ਮਨ ਵੀ ਚੁਸਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਬਲਕਿ ਇਹ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅੰਗ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।